PadoTest®

Do ilościowego wykrywania drobnoustrojów markerowych w przypadku zapalenia przyzębia.

PadoTest® to mikrobiologiczna analiza laboratoryjna przeznaczona do stosowania w gabinecie stomatologicznym. Metoda określa obciążenie bakteryjne kieszonki dziąsłowej oraz wykrywa serotypy Aggregatibacter actinomycetemcomitans (PadoSero). Raport wyników dostarcza gabinetowi ilościowych wartości pomiarowych.

Korzyści dla Państwa gabinetu (zalety)

Planowanie postępowania na podstawie danych

Analiza dostarcza danych ilościowych dotyczących profilu bakteryjnego. Wartości pomiarowe stanowią dla lekarza dentysty podstawę informacyjną do opracowania koncepcji terapeutycznej.

Kontrola terapii

Ilościowe określenie drobnoustrojów markerowych umożliwia porównanie sytuacji mikrobiologicznej przed instrumentacją i po niej oraz bieżącą dokumentację w trakcie podtrzymującej terapii periodontologicznej (UPT).

Oznaczenie serotypów (PadoSero)

Każda analiza PadoTest® standardowo obejmuje oznaczenie serotypów Aggregatibacter actinomycetemcomitans (Aa). Laboratorium dostarcza tym samym gabinetowi szczegółowych danych różnicujących na poziomie podgatunku.

Analiza przyczyn

W przypadku opornych na terapię przebiegów choroby profil laboratoryjny dostarcza dodatkowych informacji pomocnych w poszukiwaniu przyczyn przez lekarza dentystę.

Zakres analityczny

 

Zapalenie przyzębia jest wywoływaną przez bakterie chorobą zakaźną tkanek przyzębia. PadoTest® określa obecność specyficznych drobnoustrojów markerowych. Wynik laboratoryjny przyporządkowuje zmierzoną ilość bakterii do ilościowych poziomów. Dostarcza to gabinetowi informacji o stanie zasiedlenia mikrobiologicznego.

Badane drobnoustroje

markerowe:

Nomenklatura

Aggregatibacter actinomycetemcomitans (Aa)

(dawniej Actinobacillus actinomycetemcomitans)

Właściwości

Gram-ujemny, fakultatywny beztlenowiec, 7 serotypów z różną ekspresją leukotoksyn (serotyp b o wysokiej częstości występowania w miejscowym agresywnym zapaleniu przyzębia)

Patogeniczność

Wysoce patogenny

Czynniki wirulencji

Leukotoksyna A

Czynnik hamujący chemotaksję

hamowanie fibroblastów

toksyna resorbująca kości

kolagenaza

endotoksyna lipopolisacharydowa

Występowanie

Do miejscowego agresywnego i przewlekłego zapalenia przyzębia. Czynniki wirulencji sprzyjają kolonizacji i osiedlaniu się zarazka w przestrzeni ustno-gardłowej.

 

  • może być przyczyną reumatoidalnego zapalenia stawów
  • możliwa przyczyna zapalenia wsierdzia

Literatura

Aberg, C.H., Kelk, P. and Johannsson, A., 2015. Aggregatibacter actinomycetemcomitans: virulence of its leukotoxin and association with aggressive periodontitis. Virulence, 6 (3), 188-195.

 

Maeda, H., Fujimoto, C., Haruki, Y., Maeda, T., Kokeguchi, S., Petelin, M., Arai, H., Tanimoto, I., Nishimura, F. and Takashiba, S., 2003. Quantitative real-time PCR using TaqMan and SYBR Green for Actinobacillus actinomycetemcomitans, Porphyromonas gingivalis, Prevotella intermedia, tetQ gene and total bacteria. FEMMS Immunol Med Microbiol., 39 (1), 81-86.

 

Malik, R., Changela, R., Krishan, P., Gugnani, S. and Bali, D., 2015. Virulence factors of Aggregatibacter actinomycetemcomitans – A status update. Journal of ICDRO, 7 (2), 137-145.

Nomenklatura

Aggregatibacter actinomycetemcomitans (Aa) – serotypy a – f

Właściwości

6 serotypów o różnej ekspresji leukotoksyn (serotyp b 

o wysokiej częstości występowania w miejscowym agresywnym zapaleniu przyzębia)

Patogeniczność

od niezjadliwego (serotyp a) do wysoce zjadliwego (serotyp b z JP2)

Czynniki wirulencji

Ekspresja leukotoksyny

Występowanie

Do miejscowego agresywnego i przewlekłego zapalenia przyzębia.
Czynniki wirulencji sprzyjają kolonizacji i osiedlaniu się zarazka w przestrzeni ustno-gardłowej.

 

  • Może wywoływać reumatoidalne zapalenie stawów
  • Możliwa przyczyna zapalenia wsierdzia

Literatura

Aberg, C.H., Kelk, P. and Johannsson, A., 2015. Aggregatibacter actinomycetemcomitans: virulence of its leukotoxin and association with aggressive periodontitis. Virulence, 6 (3), 188-195.

 

Maeda, H., Fujimoto, C., Haruki, Y., Maeda, T., Kokeguchi, S., Petelin, M., Arai, H., Tanimoto, I., Nishimura, F. and Takashiba, S., 2003. Quantitative real-time PCR using TaqMan and SYBR Green for Actinobacillus actinomycetemcomitans, Porphyromonas gingivalis, Prevotella intermedia, tetQ gene and total bacteria. FEMMS Immunol Med Microbiol., 39 (1), 81-86.

 

Malik, R., Changela, R., Krishan, P., Gugnani, S. and Bali, D., 2015. Virulence factors of Aggregatibacter actinomycetemcomitans – A status update. Journal of ICDRO, 7 (2), 137-145.

Nomenklatura

Filifactor alocis (Fa)

Właściwości

Gram-dodatnie, niezwykle trudne w hodowli beztlenowce

Patogeniczność

Wysoce patogenny

Czynniki wirulencji

15 różnych proteaz, Microbial Surface Components Recognising Adhesive Matrix (MSCRAMMs), inhibitor dopełniacza F. alocis (FACIN)

Występowanie

Występuje w próbkach poddziąsłowych u pacjentów z przewlekłą paradontozą (CP) oraz u pacjentów z uogólnioną agresywną paradontozą (GAP) i jest powiązany z utratą tkanek podporowych. Fa jest przyczyną przewlekłych stanów zapalnych i indukuje produkcję cytokin prozapalnych, które prowadzą do apoptozy komórek nabłonka dziąsłowego. W porównaniu z przedstawicielami tak zwanego „czerwonego kompleksu” opisanymi w literaturze – Pg, Td, Tf – którzy są najsilniej powiązani z chorobami przyzębia, Fa wykazał trzecią najwyższą częstość występowania w grupie pacjentów z GAP oraz drugą najwyższą w grupie pacjentów z CP. Fa znajduje się głównie w regionach biofilmu pochodzących ze środkowej lub wręcz wierzchołkowej części kieszonki (Schlafer, 2014).

Fa jest ściśle związany z innymi patogenami przyzębia i wykazuje na przykład symbiotyczną relację z Pg, co może prowadzić do strukturalnego rozrostu biofilmu.

Literatura

Aruni, A.W., Roy, F. and Fletcher, H.M., 2011. Filifactor alocis Has Virulence Attributes That can Enhance Ist Persistence under Oxidative Stress Conditions and Mediate Invasion of Epithelial Cells by Porphyromonas gingivalis. Infection and Immunity, 79 (10), 3872-3886.

 

Aruni, W., Chioma, O. and Fletcher, H.M., 2014. Filifactor alocis: The Newly Discovered Kid on the Block with Special Talents. Journal of Dental Research, 93 (8), 725-732.

 

Aruni, W., Mishra, A., Dou, Y., Chioma, O., Hamilton, B.N. and Fletcher, H.M., 2015. Filifactor alocis - a new emerging periodontal pathogen. Microbes and Infection, 17 (7), 517-530.

 

Jusko, M., Miedzak, B., Ermert,D., Magda, M., King, B.C., Bielecka, E., Riesbeck, K., Eick, S., Potempa, J. and Blom, A.M., 2016. FACIN, a Double-Edged Sword oft he Emerging Periodontal Pathogen Filifactor alocis: A Metabolic Enzyme Moonlighting as a Complement Inhibitor. Journal of Immunology, 197, 3245-3259.

 

Schlafer, S., 2014. Filifactor alocis - der noch unterschätze Parodontitis-Keim in der Zahnfleisch-tasche. Zahnmedizin Report, 9:3.

Nomenklatura

Porphyromonas gingivalis (Pg)

Właściwości

Gram-ujemne ścisłe beztlenowce

Patogeniczność

Wysoce patogenny

Czynniki wirulencji

Proteazy związane z błoną, które na przykład rozszczepiają fibrynogen, co prowadzi do krwawienia podczas sondowania (BOP), uwalniają heminę i żelazo, a jednocześnie działają jako źródło pożywienia dla dalszego namnażania się zarazka. Lipopolisacharydy, egzopolisacharydy, OMP (białka błony zewnętrznej), kolagenaza, proteaza trypsynopodobna, żelatynaza, aminopeptydaza.

Występowanie

Zarazek ten nie jest częścią „normalnej” flory jamy ustnej; obrona immunologiczna nie jest w stanie całkowicie opanować infekcji. Kolonizuje przyzębie bardziej równomiernie niż A. actinomycemtemcomitans, który ma tendencję do występowania w pojedynczych miejscach.

Literatura

How, K.Y., Song, K.P.and Chan, K.G., 2016. Porphyromonas gingivalis: An Overview of Periodontopathic Pathogen below the Gum Line. Frontiers in Microbiology, 7 (53).

 

Lyons, S.R., Griffen, A.L. and Leys, E.J., 2000. Quantitative Real-Time PCR for Porphyromonas gingivalis and Total Bacteria. Journal of Clinical Microbiology, 38 (6), 2362-2365.

 

Mysak, J., Podzimek, S., Sommerova, P., Lyuya-Mi, Y., Bartova, J., Janatova, T., Prochazkova, J. and Duskova, Jana, 2014. Porphyromonas gingivalis: Major Periodontopathic Pathogen Overview. Journal of Immunology Research, ID 476068, 8

Nomenklatura

Prevotella intermedia (Pi)

Właściwości

Gram-ujemne obligatoryjne beztlenowce

Patogeniczność

Wysoce patogenny

Czynniki wirulencji

Egzopolisacharydy (EPS)

Proteaza cysteinowa (Interpain A)

Występowanie

Jest wykrywany jako (współ)patogen głównie mieszanych infekcji zębopochodnych. Znany również jako wczesny zarazek markerowy, który tworzy środowisko beztlenowe niezbędne do kolonizacji głównych zarazków przyzębia poprzez metabolizowanie cukrów resztkowych w bruździe lub w tworzącej się kieszonce przyzębnej. Pi wykorzystuje hormony steroidowe jako czynniki wzrostu, dzięki czemu może występować częściej u kobiet w ciąży.

Literatura

Potempa, M., Potempa, J., Kantyka, T., Nguyen, KA., Wawrzonek, K., Manadhar, S.P., Popadiak, K., Riesbeck, K., Eick, S. and Blom, A.M., 2009. Interpain A, a Cysteine Protease from Prevotella intermedia Inhibits Complement by Degrading Complement Factor 3. PLoS Pathogens, 5 (2), e1000316.

 

Riggio, M.P., Lennon, A. and Roy, K.M., 1998. Detection of Prevotella intermedia in subgingival plaque of adult periodontitis patients by polymerase chain reaction. Journal Periodontal Research, 33 (6), 369-376.

 

Yamanaka, T., Yamane, K., Furukawa, T., Matsumoto-Mashimo, C., Sigimori, C., Obata, N., Walker, C.B., Leung, K.P. and Fukushima, H., 2011. Comparision oft he virulence of exopolysaccharide- producing Prevotella intermedia to exopolysaccharide non- producing perodontoipathic organism. BMC Infection Disease, 11, 228-237

Nomenklatura

Tannerella forsythia (Tf)

Właściwości

Gram-ujemne ścisłe beztlenowce

Patogeniczność

Wysoce patogenny

Czynniki wirulencji

3 enzymy proteolityczne: proteaza cysteinowa (PrtH), karilizyna (strukturalnie porównywalna z ludzkimi metaloproteazami macierzy), mirolaza (zależna od wapnia proteaza serynowa).

Występowanie

Charakterystyczne dla poważnych uszkodzeń kości. Znacznie wyższa liczba w „aktywnych” kieszonkach niż 

w „nieaktywnych”. Znane również w przypadkach nawracającego zapalenia przyzębia. Często związane 

z opornym na leczenie zapaleniem przyzębia. Istnieje ścisły związek między jednoczesnym występowaniem Treponema denticola i Porphyromonas gingivalis.

Literatura

Ksiazek, M., Mizgalska, D., Eick, S., Thorgersen, I.B., Enghild, J.J. and Potempa, J. 2015. KLIKK proteases of Tannerella forsythia: putative virulence factors with a unique domain structure. Frontiers in Microbiology, 6, 312.

 

Saito, D., Coutinho, L.L., Borges Saito, C.P., Tsai, S.M., Höfling, J.F. and Goncalves, R.B., 2009. Real-time polymerase chain reactionquantification of Porphyromonas gingivalis and Tannerella forsythia in primary endodontic infections. Journal of Endodontics, 35 (11), 1518-1524.

 

Sharma, A., 2000. Virulence mechansims of Tannerella forsythia. Periodontology, 54 (1), 106-116.

Nomenklatura

Treponema denticola (Td)

Właściwości

krótki, ściśle beztlenowy gram-ujemny krętki

Patogeniczność

Wysoce

Czynniki wirulencji

proteazy niszczące tkanki, hialuronidazy, fosfatazy 

i fosfolipazy. Stymuluje powstawanie IL-1 alfa i TNF-alfa.

Występowanie

wiąże się z niszczeniem przyzębia (zaawansowane zapalenie przyzębia), martwiczym wrzodziejącym zapaleniem dziąseł/ przyzębia.

Literatura

Asai, Y., Jinno, T., Igarashi, H., Ohyama, Y. and Ogawa, T., 2002. Detection and Quantification of Oral Treponemes in Subgingival Plaque by Real-Time PCR. Journal of Clinical Microbiology, 40 (9), 3334-3340.

 

Dashper, S.G., Seers, C.A., Tan, K.H. and Reynolds, E.C., 2011. Virulence Factors oft he Oral Spirochete Treponema denticola. Journal Dent. Research, 90 (6), 691-703.

 

Pandit, N., Gugnani, S., Sushil, D. and Bali, D., 2016. Treponema denticola: A teammate in periodontal progression. Journal of ICDRO, 8 (1), 58-62.

 

Sela, M.N., 2001. Role of Treponema denticola in periodontal diseases. Crit Rev Oral Biol Med, 12 (5), 399-413.

Do wykrywania i ilościowego oznaczania w PadoTest® stosuje się specjalną metodę Real-Time PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Wysoka dokładność tej metody analitycznej pozwala na uzyskanie obrazu badanych drobnoustrojów markerowych w kieszonce dziąsłowej. PadoTest® jest bardzo atrakcyjny cenowo, a dzięki możliwości wykonywania badań w wielu miejscach lub w pojedynczych miejscach cechuje się dużą elastycznością zastosowania.

 

PadoTest® określa obciążenie bakteryjne, a lekarz dentysta zaleca odpowiednie działania terapeutyczne!